Эчтәлеккә күчү

NGC 4477

Мегавики проектыннан
NGC 4477
Морфологический тип галактики SB0 һәм S0a-S0/Sa[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 8 апрель 1784
Красное смещение 0,00449 ± 0,00016 һәм 0,00449 ± 0,000163[2]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 10,42 ± 0,05[3]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4477, 2MASX J12300217+1338111, MCG+02-32-097, IRAS 12275+1354, UGC 7638, IRAS F12275+1354, PGC 41260, VCC 1253, EVCC 2137, Z 70-129, UZC J123002.3+133812, Z 1227.5+1355, SDSS J123002.19+133811.5, LEDA 41260, [BVH2007] J123001.0+133841 һәм 1E 1227+13.9
Радиальная скорость 1358[4][5] һәм 1346[6]
Прямое восхождение 12ч 30м 2,172с[7], 12ч 30м 1с[8] һәм 12ч 30м 2с[9]
Склонение +13° 38′ 11,19″[7], +13° 38′ 41″[8] һәм +13° 38′ 40″[9]
Расстояние от Земли 19,77[5]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4477 РУВИКИ.Медиада

NGC 4477 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[10]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  3. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ 5,0 5,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ Bernardi M., Alonso M. V., Da C. L. N., Willmer C. N. A., Wegner G., Pellegrini P. S., Rite C., Maia M. A. G. Redshift-distance survey of early-type galaxies. I. The ENEARc cluster sample (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2002. — Vol. 123. — P. 2990–3017. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/340463 — arXiv:astro-ph/0203022
  7. ↑ 7,0 7,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  8. ↑ 8,0 8,1 Burenin R. A., Vikhlinin A., Hornstrup A., Quintana H., Mescheryakov A., Ebeling H. The 400 Square DegreeROSATPSPC Galaxy Cluster Survey: Catalog and Statistical Calibration // (unknown type) — 2007. — Т. 172, вип. 2. — С. 561–582. — doi:10.1086/519457 — arXiv:astro-ph/0610739
  9. ↑ 9,0 9,1 SIMBAD Astronomical Database
  10. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4477.

Шулай ук карагыз