Эчтәлеккә күчү

NGC 4491

Мегавики проектыннан
NGC 4491
Морфологический тип галактики SBa һәм Sa[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 15 март 1784
Красное смещение 0,001594 ± 0,00011[2]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 12,55 ± 0,22[3]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4491, 2MASX J12305713+1129007, UGC 7657, MCG+02-32-107, IRAS F12284+1145, IRAS 12284+1145, PGC 41376, GSC 00877-00693, VCC 1326, EVCC 2145, Z 70-140, UZC J123057.1+112901, Z 1228.4+1146, PSCz Q12284+1145, SDSS J123057.11+112900.7, LEDA 41376 һәм Gaia DR2 3907576883876999040
Радиальная скорость 496[4]
Прямое восхождение 12ч 30м 57,1115841111с[5]
Склонение +11° 29′ 0,712485343″[5]
Расстояние от Земли 16,8 ± 0,8[6]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4491 РУВИКИ.Медиада

NGC 4491 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  3. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ 5,0 5,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  6. ↑ Ashby M. L., Mahajan S., Smith H. A., Willner S. P., Fazio G. G., Raychaudhury S., Zezas A., Barmby P., Bonfini P., Cao C. et al. The Star Formation Reference Survey. I. Survey description and basic data (ингл.) // Publications of the Astronomical Society of the Pacific — University of Chicago Press, 2011. — Vol. 123. — P. 1011–1029. — ISSN 0004-6280; 1538-3873 — doi:10.1086/661920 — arXiv:1107.2570
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4491.

Шулай ук карагыз