Эчтәлеккә күчү

NGC 4488

Мегавики проектыннан
NGC 4488
Морфологический тип галактики S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 28 декабрь 1785
Красное смещение 0,00329 ± 7,0E−5[2][3]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 12,1
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4488, MCG+02-32-104, PGC 41363, UGC 7653, 2MASX J12305139+0821364, VCC 1318, EVCC 787, SDSS J123051.37+082135.9, Z 70-137, UZC J123051.4+082136, Z 1228.3+0838, LEDA 41363 һәм Gaia DR2 3902685568961771648
Радиальная скорость 1006[4][5]
Прямое восхождение 12ч 30м 51,3731630479с[6]
Склонение +8° 21′ 35,991744073″[6]
Расстояние от Земли 16,5[7]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4488 РУВИКИ.Медиада

NGC 4488 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  3. ↑ Abazajian K. N., Adelman-McCarthy J. K., Agüeros M. A., Allam S. S., Prieto C. A., An D., Anderson K. S. J., Anderson S. F., Annis J., Bailer-Jones C. A. L. та ін. The seventh data release of the Sloan Digital Sky Survey // (unknown type) — 2009. — Т. 182, вип. 2. — С. 543–558. — doi:10.1088/0067-0049/182/2/543 — arXiv:0812.0649
  4. ↑ Zabludoff A. I., Geller M. J., Huchra J. P., Vogeley M. S. The kinematics of dense clusters of galaxies. I. The data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1993. — Vol. 106. — P. 1273–1300. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/116725
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  7. ↑ Cappellari M., Emsellem E., Krajnović D., McDermid R. M., Kleijn G. A. V., Scott N., Young L. M., Blitz L., Bois M., Bureau M. et al. The ATLAS3D project - I. A volume-limited sample of 260 nearby early-type galaxies: science goals and selection criteria (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2011. — Vol. 413, Iss. 2. — P. 813–836. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2010.18174.X — arXiv:1012.1551
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4488.

Шулай ук карагыз