Эчтәлеккә күчү

NGC 4476

Мегавики проектыннан
NGC 4476
Морфологический тип галактики S0[1]
Расстояние от Земли 17,54 ± 0,14[2][3] һәм 17,54[3]
Дата открытия 1784
Красное смещение 0,00653 ± 1,0E−5[4]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 12,19 ± 0,03[5]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4476, 2MASX J12295908+1220552, MCG+02-32-096, IRAS F12274+1237, IRAS 12274+1237, UGC 7637, PGC 41255, VCC 1250, EVCC 764, Z 70-128, UZC J122959.1+122056, Z 1227.5+1237, SDSS J122959.07+122055.1, LEDA 41255 һәм SDSS J122959.10+122055.2
Радиальная скорость 1959[3][6]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение +12° 20′ 55,21″[7]
Прямое восхождение 12ч 29м 59,081с[7]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4476 РУВИКИ.Медиада

NGC 4476 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  5. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ 7,0 7,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4476.

Шулай ук карагыз