Эчтәлеккә күчү

NGC 4501

Мегавики проектыннан
NGC 4501
Морфологический тип галактики SAb[1] һәм Sbc[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Радиус 65 000[3]
Дата открытия 18 март 1781[3]
Красное смещение 0,00761[4]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Каталожный код M 88, PGC 41517, 2MASX J12315921+1425134, MCG+03-32-059, NGC 4501, UGC 7675, IRAS F12294+1441, IRAS 12294+1441, VCC 1401, EVCC 2153, HIPASS J1231+14, PSCz Q12294+1441, Z 1229.4+1442, UZC J123159.1+142515, ALFALFA 1-339, NVSS B122927+144138, WB 1229+1441, Z 99-76, INTREF 503, NVSS J123158+142505, GB6 B1229+1441, LEDA 41517 һәм [NKB95] N4501
Изображение
Первооткрыватель или изобретатель Шарль Мессье[d][3]
Прямое восхождение 12ч 31м 59,216с[5]
Радиальная скорость 2280[6][7]
Видимая звёздная величина 13,18[3][8]
Склонение +14° 25′ 13,48″[5]
Расстояние от Земли 65 000 000[9] һәм 19,95[6]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4501 РУВИКИ.Медиада

NGC 4501 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1781 елда Франция астрономы Charles Messier тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 8.38 см (3.3 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[10]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ A Catalog of Visually Classified Galaxies in the Local (z ∼ 0.01) Universe
  2. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Frommert H. Messier 88
  4. ↑ Giovanelli R., Haynes M. P., Kent B. R., Saintonge A., Altaf A., Balonek T., Brown S., Catinella B., Furniss A., Goldstein J. et al. The Arecibo Legacy Fast ALFA Survey. III. H i Source Catalog of the Northern Virgo Cluster Region (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2007. — Vol. 133, Iss. 6. — P. 2569–2583. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/516635 — arXiv:astro-ph/0702316
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ 6,0 6,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  7. ↑ Tormen G., Burstein D. Recalibration of the H-0.5-magnitudes of spiral galaxies // (unknown type) — 1995. — Т. 96. — С. 123–157. — doi:10.1086/192115 — arXiv:astro-ph/9405047
  8. ↑ M.-P. Véron-Cetty, Véron P. A catalogue of quasars and active nuclei: 13th edition (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2010. — Vol. 518. — P. 10–10. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201014188
  9. ↑ Талли Р. Б. Cosmicflows-3
  10. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4501.

Шулай ук карагыз