Эчтәлеккә күчү

NGC 4502

Мегавики проектыннан
NGC 4502
Морфологический тип галактики Sc[1] һәм Sm[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 21 март 1784
Красное смещение 0,00538 ± 9,0E−5[3] һәм 0,00538 ± 9[3]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 14
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4502, PGC 41531, UGC 7677, IRAS F12294+1658, 2MASX J12320335+1641157, MCG+03-32-060, VCC 1410, EVCC 822, SDSS J123203.23+164115.4, Z 99-78, UZC J123203.4+164115, Z 1229.5+1658 һәм LEDA 41531
Радиальная скорость 1626[4]
Прямое восхождение 12ч 32м 3,354с[5]
Склонение +16° 41′ 15,75″[5]
Расстояние от Земли 33,73 ± 0,2[6][4] һәм 33,73[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4502 РУВИКИ.Медиада

NGC 4502 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  3. ↑ 3,0 3,1 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4502.

Шулай ук карагыз