Эчтәлеккә күчү

NGC 4487

Мегавики проектыннан
NGC 4487
Склонение собственного движения −0,198 ± 0,313[1]
Расстояние от Земли 12,3[2]
Дата открытия 1789
Красное смещение 0,003459 ± 1,7E−5[3]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Видимая звёздная величина 11
Изображение
Каталожный код NGC 4487, IRAS F12284-0746, MCG-01-32-021, IRAS 12285-0746, PGC 41399, 2MASX J12310446-0803140, GSC 05527-01802, HIPASS J1231-08, 6dFGS gJ123104.5-080314, PSCz Q12285-0746, LEDA 41399 һәм Gaia DR2 3580212341977968512
Прямое восхождение 12ч 31м 4,4737580846с[1]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Морфологический тип галактики SBc һәм SAB(rs)cd[4]
Радиальная скорость 1036[2][5]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −8° 03′ 14,5453806″[1]
Прямое восхождение собственного движения −0,527 ± 0,587[1]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4487 РУВИКИ.Медиада

NGC 4487 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1789 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[6]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ Richter O.-G., Huchtmeirer W. K. HI observations of galaxies in between the Local and the Hydra/Centaurus superclusters — 1987. — Т. 68. — С. 427–467.
  4. ↑ Crowther P. A. On the association between core-collapse supernovae and HII regions (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2013. — Vol. 428. — P. 1927–1943. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STS145 — arXiv:1210.1126
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4487.

Шулай ук карагыз