Эчтәлеккә күчү

NGC 4495

Мегавики проектыннан
NGC 4495
Морфологический тип галактики Sab[1] һәм E[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 13 март 1785
Красное смещение 0,01524 ± 1,0E−5[3][4]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,46[5]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4495, UGC 7663, PGC 41438, IRAS 12289+2924, 2MASX J12312290+2908109, IRAS F12289+2924, MCG+05-30-012, FIRST J123122.9+290811, NVSS J123122+290811, PSCz Q12289+2924, SDSS J123122.88+290811.3, UZC J123122.9+290811, Z 1228.9+2925, Z 159-9, CAIRNS J123122.90+290810.4 һәм LEDA 41438
Радиальная скорость 4540 ± 4[6]
Прямое восхождение 12ч 31м 22,907с[7]
Склонение +29° 08′ 10,93″[7]
Расстояние от Земли 63,1[8]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4495 РУВИКИ.Медиада

NGC 4495 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[9]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Park J., Jeong H., Yi S. K. Outflows in sodium excess objects (ингл.) // (unknown type) — 2015. — Vol. 809. — P. 91. — doi:10.1088/0004-637X/809/1/91 — arXiv:1507.03342
  3. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  4. ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 8 — 2011. — Т. 2306. — С. 0.
  5. ↑ M.-P. Véron-Cetty, Véron P. A catalogue of quasars and active nuclei: 13th edition (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2010. — Vol. 518. — P. 10–10. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201014188
  6. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  7. ↑ 7,0 7,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  8. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  9. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4495.

Шулай ук карагыз