Эчтәлеккә күчү

NGC 4388

Мегавики проектыннан
NGC 4388
Морфологический тип галактики Sb һәм Sab[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 17 апрель 1784
Красное смещение 0,008419, 0,00856 ± 107[2] һәм 0,00856 ± 0,00107[2]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 11,02 ± 0,09[3]
Каталожный код NGC 4388, 2MASX J12254682+1239434, MCG+02-32-041, IRAS F12232+1256, IRAS 12232+1256, PGC 40581, UGC 7520, VCC 836, EVCC 576, NVSS J122546+123943, NVSS B122314+125620, Z 70-68, ALFALFA 1-311, UZC J122546.8+123944, Z 1223.3+1256, PSCz Q12232+1256, SDSS J122546.72+123942.7, 2MFGC 9788, LEDA 40581, INTREF 494, XSS J12260+1248, [DML87] 293, [SLK2004] 699, PBC J1225.7+1240, [DC78] UGC 7520, [NKB95] N4388 һәм GB6 B1223+1256
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Прямое восхождение 12ч 25м 46,82с[4]
Радиальная скорость 2525 ± 9[5]
Склонение +12° 39′ 43,45″[4]
Расстояние от Земли 18,11 ± 0,2[6][7] һәм 18,11[7]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4388 РУВИКИ.Медиада

NGC 4388 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ 2,0 2,1 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  3. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  7. ↑ 7,0 7,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4388.

Шулай ук карагыз