Эчтәлеккә күчү

NGC 4378

Мегавики проектыннан
NGC 4378
Морфологический тип галактики Sa[1]
Расстояние от Земли 38[2]
Дата открытия 2 февраль 1786
Красное смещение 0,00854[3]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 13,49[4]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4378, MCG+01-32-052, UGC 7497, IRAS F12227+0512, PGC 40490, 2MASX J12251807+0455300, VCC 785, EVCC 2099, Z 42-92, Z 1222.7+0512, UZC J122518.1+045530, HIPASS J1225+04, SDSS J122518.09+045530.4 һәм LEDA 40490
Радиальная скорость 2557[5]
Прямое восхождение 12ч 25м 18,076с[6]
Склонение +4° 55′ 30,09″[6]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4378 РУВИКИ.Медиада

NGC 4378 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1786 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Cappellari M., Emsellem E., Krajnović D., McDermid R. M., Kleijn G. A. V., Scott N., Young L. M., Blitz L., Bois M., Bureau M. et al. The ATLAS3D project - I. A volume-limited sample of 260 nearby early-type galaxies: science goals and selection criteria (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2011. — Vol. 413, Iss. 2. — P. 813–836. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2010.18174.X — arXiv:1012.1551
  3. ↑ Stocke J. T., Keeney B. A., Danforth C. W., Syphers D., Yamamoto H., Shull J. M., Green J. C., Froning C., Savage B. D., Wakker B. et al. Absorption-line detections of 10^5^-10^6^ K gas in spiral-rich groups of galaxies (ингл.) // (unknown type) — 2014. — Vol. 791. — P. 128. — doi:10.1088/0004-637X/791/2/128 — arXiv:1405.4307
  4. ↑ M.-P. Véron-Cetty, Véron P. A catalogue of quasars and active nuclei: 13th edition (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2010. — Vol. 518. — P. 10–10. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201014188
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4378.

Шулай ук карагыз