Эчтәлеккә күчү

NGC 4380

Мегавики проектыннан
NGC 4380
Морфологический тип галактики Sab[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 10 март 1826
Красное смещение 0,00321[2][3]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 11,9, 13,4[4], 9,225 ± 0,03[5], 8,437 ± 0,031[5], 8,332 ± 0,051[5], 15,077 ± 0,008[6], 13,25 ± 0,002[6], 12,432 ± 0,002[6], 12,003 ± 0,002[6] һәм 11,749 ± 0,002[6]
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 4380, 2MASX J12252217+1001001, MCG+02-32-037, IRAS 12228+1017, IRAS F12228+1017, UGC 7503, PGC 40507, VCC 792, EVCC 552, Z 70-61, ALFALFA 3-251, UZC J122522.1+100100, Z 1222.8+1017, PSCz Q12228+1017, SDSS J122522.16+100100.5, LEDA 40507 һәм FAUST 3122
Радиальная скорость 956 ± 5[7]
Прямое восхождение 12ч 25м 22,178с[5]
Склонение +10° 01′ 0,14″[5]
Расстояние от Земли 16[8]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4380 РУВИКИ.Медиада

NGC 4380 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1826 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[9]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Kent B. R., Giovanelli R., Haynes M. P., Martin A. M., Saintonge A., Stierwalt S., Balonek T. J., Brosch N., Koopmann R. A. The Arecibo legacy fast ALFA survey. VI. Second HI source catalog of the Virgo cluster region (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2008. — Vol. 136. — P. 713–724. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/136/2/713 — arXiv:0806.3237
  3. ↑ Gavazzi G., Savorgnan G., Fumagalli M. The complete census of optically selected AGNs in the Coma supercluster: the dependence of AGN activity on the local environment (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2011. — Vol. 534. — P. 31–31. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201117461 — arXiv:1107.3702
  4. ↑ Falco E. E., Kurtz M. J., Geller M. J., Huchra J. P., Peters J., Berlind P., Mink D. J., Tokarz S. P., Elwell B. The Updated Zwicky Catalog (UZC) (ингл.) // Publications of the Astronomical Society of the Pacific — University of Chicago Press, 1999. — Vol. 111, Iss. 758. — P. 438–452. — ISSN 0004-6280; 1538-3873 — doi:10.1086/316343 — arXiv:astro-ph/9904265
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  7. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  8. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  9. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4380.

Шулай ук карагыз