Эчтәлеккә күчү

NGC 4386

Мегавики проектыннан
NGC 4386
Морфологический тип галактики S0[1] һәм SAB0[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 10 декабрь 1797
Красное смещение 0,005724 ± 0,000284[3]
Созвездие Аждаһа йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 15,7863 ± 0,0136[4], 9,451 ± 0,012[5], 8,711 ± 0,013[5], 8,495 ± 0,017[5] һәм 12,6[1]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4386, MCG+13-09-027, PGC 40378, UGC 7491, 2MASX J12242831+7531440, Z 352-33, Z 1222.1+7549, UZC J122428.3+753144, LEDA 40378 һәм Gaia DR2 1692479210709171328
Радиальная скорость 1648[6][7]
Прямое восхождение 12ч 24м 28,3869608234с[4]
Склонение +75° 31′ 44,29846356″[4]
Расстояние от Земли 27,16 ± 0,14[8][6] һәм 27,16[6]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4386 РУВИКИ.Медиада

NGC 4386 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1797 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[9]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Erwin P., Debattista V. P. Peanuts at an angle: detecting and measuring the three-dimensional structure of bars in moderately inclined galaxies (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2013. — Vol. 431, Iss. 4. — P. 3060–3086. — 27 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STT385 — arXiv:1301.0638
  3. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  7. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  8. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  9. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4386.

Шулай ук карагыз