Эчтәлеккә күчү

NGC 4370

Мегавики проектыннан
NGC 4370
Морфологический тип галактики Sa һәм S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 13 апрель 1784
Красное смещение 0,0026 ± 7,0E−5[2] һәм 0,0026 ± 7[2]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 13,84 ± 0,05[3]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4370, 2MASX J12245493+0726404, IRAS F12223+0743, MCG+01-32-051, IRAS 12223+0743, PGC 40439, UGC 7492, VCC 758, EVCC 535, SDSS J122454.89+072641.6, UZC J122455.0+072640, Z 42-89, Z 1222.4+0743, PSCz Q12223+0743 һәм LEDA 40439
Радиальная скорость 761,6 ± 14,9[4]
Прямое восхождение 12ч 24м 54,932с[5]
Склонение +7° 26′ 40,44″[5]
Расстояние от Земли 16,5[6]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4370 РУВИКИ.Медиада

NGC 4370 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ 2,0 2,1 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  3. ↑ Finkelman I., Brosch N., Funes J. G., Kniazev A. Y., Väisänen P. Ionized gas in E/S0 galaxies with dust lanes (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2010. — Vol. 407, Iss. 4. — P. 2475–2500. — 26 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2010.17070.X — arXiv:1005.4227
  4. ↑ Remco C. E. van den Bosch, Gebhardt K., Gültekin K., Yıldırım A., Walsh J. L. Hunting for supermassive black holes in nearby galaxies with the Hobby-Eberly telescope // (unknown type) — 2015. — Т. 218, вип. 1. — С. 10. — doi:10.1088/0067-0049/218/1/10 — arXiv:1502.00632
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ Cappellari M., Emsellem E., Krajnović D., McDermid R. M., Kleijn G. A. V., Scott N., Young L. M., Blitz L., Bois M., Bureau M. et al. The ATLAS3D project - I. A volume-limited sample of 260 nearby early-type galaxies: science goals and selection criteria (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2011. — Vol. 413, Iss. 2. — P. 813–836. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2010.18174.X — arXiv:1012.1551
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4370.

Шулай ук карагыз