Эчтәлеккә күчү

NGC 4883

Мегавики проектыннан
NGC 4883
Морфологический тип галактики SB0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 22 апрель 1865
Красное смещение 0,027289 һәм 0,02719 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 14,27[3]
Первооткрыватель или изобретатель Генрих Луи д’Арре[d]
Каталожный код NGC 4883, PGC 44682, 2MASX J12595601+2802052, AGC 221345, Z 160-A28, Z 160-237, UZC J125955.9+280206, Z 1257.5+2818, SDSS J125956.01+280204.9, CAIRNS J125955.90+280206.0, LEDA 44682, GMP 3073 һәм [DFO95] 256
Радиальная скорость 8179[4][5]
Прямое восхождение 12ч 59м 56,019с[6]
Склонение +28° 02′ 5,3″[6]
Расстояние от Земли 96,83 ± 0,25[7][4] һәм 96,83[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4883 РУВИКИ.Медиада

NGC 4883 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1865 елда Алмания астрономы Heinrich d'Arrest тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 27.94 см (11 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Lansbury G. B., Lucey J. R., Smith R. J. Barred S0 galaxies in the Coma cluster (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2014. — Vol. 439. — P. 1749–1764. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STU049 — arXiv:1401.3775
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ Michard R., Andreon S. Morphology of galaxies in the Coma cluster region down to M_B_ = -14.25. I. A catalog of 473 members (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2008. — Vol. 490. — P. 923–928. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361:200810283 — arXiv:0809.2487
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4883.

Шулай ук карагыз