Эчтәлеккә күчү

NGC 4873

Мегавики проектыннан
NGC 4873
Морфологический тип галактики S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 10 май 1863
Красное смещение 0,01898 ± 0,00021 һәм 0,01943 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 14,13[3]
Первооткрыватель или изобретатель Генрих Луи д’Арре[d]
Каталожный код NGC 4873, MCG+05-31-069, PGC 44621, 2MASX J12593276+2759008, AGC 221303, Z 160-229, Z 160-A20, UZC J125932.7+275903, Z 1257.1+2815, SDSS J125932.79+275900.9, CAIRNS J125932.70+275903.0, LEDA 44621, GMP 3367, [DFO95] 244, [HVH2010] Comai J125932.789+275900.95 һәм Gaia DR2 1460807785705742976
Радиальная скорость 5791[4][5]
Прямое восхождение 12ч 59м 32,7957366104с[6]
Склонение +27° 59′ 1,019381036″[6]
Расстояние от Земли 88,31[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4873 РУВИКИ.Медиада

NGC 4873 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1863 елда Алмания астрономы Heinrich d'Arrest тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 27.94 см (11 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Lansbury G. B., Lucey J. R., Smith R. J. Barred S0 galaxies in the Coma cluster (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2014. — Vol. 439. — P. 1749–1764. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STU049 — arXiv:1401.3775
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ Michard R., Andreon S. Morphology of galaxies in the Coma cluster region down to M_B_ = -14.25. I. A catalog of 473 members (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2008. — Vol. 490. — P. 923–928. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361:200810283 — arXiv:0809.2487
  4. ↑ 4,0 4,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4873.

Шулай ук карагыз