Эчтәлеккә күчү

NGC 4895

Мегавики проектыннан
NGC 4895
Морфологический тип галактики Sa[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 5 май 1864
Красное смещение 0,028326 һәм 0,02844 ± 1,0E−5[2][3][…]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,09[1]
Первооткрыватель или изобретатель Генрих Луи д’Арре[d]
Каталожный код NGC 4895, MCG+05-31-081, PGC 44737, UGC 8113, 2MASX J13001795+2812082, Z 160-A40, Z 160-249, UZC J130017.8+281210, Z 1257.9+2828, SDSS J130017.92+281208.6, CAIRNS J130017.80+281210.0, LEDA 44737, 3XMM J130017.9+281208, GMP 2795 һәм [DFO95] 267
Радиальная скорость 8456[4][5]
Прямое восхождение 13ч 00м 17,927с[2]
Склонение +28° 12′ 8,63″[2]
Расстояние от Земли 82,04 ± 0,25[6][4] һәм 82,04[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4895 РУВИКИ.Медиада

NGC 4895 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1834 елда Алмания астрономы Heinrich d'Arrest тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 27.94 см (11 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Michard R., Andreon S. Morphology of galaxies in the Coma cluster region down to M_B_ = -14.25. I. A catalog of 473 members (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2008. — Vol. 490. — P. 923–928. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361:200810283 — arXiv:0809.2487
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Alam S., Albareti F. D., Prieto C. A., Anders F., Anderson S. F., Anderton T., Andrews B. H., Armengaud E., Bailey S., Aubourg É. та ін. The eleventh and twelfth data releases of the Sloan Digital Sky Survey: final data from SDSS-III // (unknown type) — 2015. — Т. 219, вип. 1. — С. 12. — doi:10.1088/0067-0049/219/1/12 — arXiv:1501.00963
  3. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4895.

Шулай ук карагыз