Эчтәлеккә күчү

NGC 4889

Мегавики проектыннан
NGC 4889
Прямое восхождение 13ч 00м 8,097с[1]
Расстояние от Земли 104,71 ± 0,22[2][3] һәм 104,71[3]
Дата открытия 11 апрель 1785
Красное смещение 0,021665 һәм 0,0215 ± 1,0E−5[4][5]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Каталожный код NGC 4889, NGC 4884, UGC 8110, PGC 44715, 2MASX J13000809+2758372, MCG+05-31-077, SDSS J130008.13+275836.9, UZC J130007.8+275838, Z 1257.7+2815, Z 160-241, Z 160-A32, CAIRNS J130007.80+275838.0, LEDA 44715, SDSS J130008.12+275836.9, GMP 2921 һәм [DFO95] 261
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Видимая звёздная величина 11,3[6]
Радиальная скорость 6446[3][7]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение +27° 58′ 37,29″[1]
Морфологический тип галактики E һәм E4[8]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4889 РУВИКИ.Медиада

NGC 4889 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[9]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  5. ↑ Dressler A., Shectman S. A. A catalog of 1268 radial velocities in 15 rich clusters (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1988. — Vol. 95. — P. 284–297. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/114636
  6. ↑ Michard R., Andreon S. Morphology of galaxies in the Coma cluster region down to M_B_ = -14.25. I. A catalog of 473 members (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2008. — Vol. 490. — P. 923–928. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361:200810283 — arXiv:0809.2487
  7. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  8. ↑ Rusli S. P., Erwin P., Saglia R. P., Thomas J., Fabricius M., Bender R., Nowak N. Depleted galaxy cores and dynamical black hole masses (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146. — P. 160. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/6/160 — arXiv:1310.5310
  9. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4889.

Шулай ук карагыз