Эчтәлеккә күчү

NGC 4874

Мегавики проектыннан
NGC 4874
Прямое восхождение 12ч 59м 35,709с[1]
Расстояние от Земли 92,04[2]
Дата открытия 5 май 1864
Красное смещение 0,02391 ± 1,0E−5[3][4]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Каталожный код NGC 4874, UGC 8103, PGC 44628, 2MASX J12593570+2757338, 2MASX J12593562+2757360, MCG+05-31-070, 5C 4.85, Z 160-A22, Z 160A-22, Z 160-231, UZC J125935.6+275734, Z 1257.2+2814, SDSS J125935.70+275733.3, NVSS J125935+275736, CAIRNS J125935.60+275734.0, LEDA 44628, 4W 1257+28W01, 7W 1257+28W01, B2 1257+28, GMP 3329, [DFO95] 246, [LO95] 1257+282, [ZBO89] ACO 1656-5, B2.2 1257+28, [DC78] UGC 8103 һәм [HVH2010] Comai J125935.698+275733.36
Первооткрыватель или изобретатель Генрих Луи д’Арре[d]
Видимая звёздная величина 11,4[5]
Радиальная скорость 7168[2][6]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение +27° 57′ 33,8″[1]
Морфологический тип галактики E һәм E0A[7]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4874 РУВИКИ.Медиада

NGC 4874 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1864 елда Алмания астрономы Heinrich d'Arrest тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 27.94 см (11 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  4. ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 8 — 2011. — Т. 2306. — С. 0.
  5. ↑ Michard R., Andreon S. Morphology of galaxies in the Coma cluster region down to M_B_ = -14.25. I. A catalog of 473 members (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2008. — Vol. 490. — P. 923–928. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361:200810283 — arXiv:0809.2487
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ García-Benito R., Zibetti S., Sánchez S. F., Husemann B., de Amorim A. L., Castillo-Morales A., Fernandes R. C., Ellis S. C., Falcón-Barroso J., Galbany L. et al. CALIFA, the Calar Alto Legacy Integral Field Area survey (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2015. — Vol. 576. — P. 135–135. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201425080 — arXiv:1409.8302
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4874.

Шулай ук карагыз