Эчтәлеккә күчү

NGC 4864

Мегавики проектыннан
NGC 4864
Морфологический тип галактики E6 һәм E1[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 13 апрель 1831
Красное смещение 0,02313[2]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,872[3]
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 4864, PGC 44566, 2MASX J12591312+2758369, MCG+05-31-058, AGC 221274, UZC J125913.0+275839, Z 160-A12, Z 160-221, Z 1256.8+2815, SDSS J125913.11+275837.1, CAIRNS J125913.00+275839.0, LEDA 44566, GMP 3664 һәм [DFO95] 229
Радиальная скорость 6834[4][5]
Прямое восхождение 12ч 59м 13,129с[6]
Склонение +27° 58′ 36,91″[6]
Расстояние от Земли 98,63 ± 0,23[7][4] һәм 98,63[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4864 РУВИКИ.Медиада

NGC 4864 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1831 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ Michard R., Andreon S. Morphology of galaxies in the Coma cluster region down to M_B_ = -14.25. I. A catalog of 473 members (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2008. — Vol. 490. — P. 923–928. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361:200810283 — arXiv:0809.2487
  2. ↑ Gavazzi G., Savorgnan G., Fumagalli M. The complete census of optically selected AGNs in the Coma supercluster: the dependence of AGN activity on the local environment (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2011. — Vol. 534. — P. 31–31. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201117461 — arXiv:1107.3702
  3. ↑ Eisenhardt P. R., De P. R., Gonzalez A. H., Stanford S. A., Wang M., Dickinson M. Multiaperture UBVRIzJHK photometry of galaxies in the Coma cluster // (unknown type) — 2007. — Т. 169. — С. 225–238. — doi:10.1086/511688 — arXiv:astro-ph/0611873
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4864.

Шулай ук карагыз