Эчтәлеккә күчү

NGC 4246

Мегавики проектыннан
NGC 4246
Морфологический тип галактики Sc һәм Sc(dSc)[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 13 апрель 1784
Красное смещение 0,01237 ± 1,0E−5[2][3]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 12,7
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4246, 2MASX J12175811+0711091, MCG+01-31-041, UGC 7334, PGC 39479, VCC 264, HIPASS J1217+07, IC 3113, SDSS J121758.11+071109.2, UZC J121758.1+071109, Z 1215.4+0728, Z 41-70, LEDA 39479, 2MASS J12175811+0711091, FAUST 3074 һәм Gaia DR2 3901474972300533888
Радиальная скорость 3719[4][5]
Прямое восхождение 12ч 17м 58,1196260994с[6]
Склонение +7° 11′ 9,3273617″[6]
Расстояние от Земли 51,29 ± 0,2[7][5] һәм 51,29[5]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4246 РУВИКИ.Медиада

NGC 4246 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ The SDSS Photometric Catalog, Release 9 — 2013. — Т. 5139. — С. 0.
  3. ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 8 — 2011. — Т. 2306. — С. 0.
  4. ↑ Springob C. M., Haynes M. P., Giovanelli R., Kent B. R. A Digital Archive of H i 21 Centimeter Line Spectra of Optically Targeted Galaxies // (unknown type) — 2005. — Т. 160, вип. 1. — С. 149–162. — doi:10.1086/431550 — arXiv:astro-ph/0505025
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ 6,0 6,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4246.

Шулай ук карагыз