Эчтәлеккә күчү

NGC 4223

Мегавики проектыннан
NGC 4223
Морфологический тип галактики Sa[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 13 апрель 1784
Красное смещение 0,00742 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 12,1
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4223, 2MASX J12172582+0641239, MCG+01-31-038, IRAS F12148+0658, UGC 7319, PGC 39412, VCC 234, EVCC 277, SDSS J121725.80+064124.2, IC 3102, Z 41-65, UZC J121725.8+064124, Z 1214.9+0658, LEDA 39412, SDSS J121725.80+064124.3, [HDL96] 41 57 һәм Gaia DR2 3901304547998294656
Радиальная скорость 2237[3]
Прямое восхождение 12ч 17м 25,8161912459с[4]
Склонение +6° 41′ 24,37845472″[4]
Расстояние от Земли 33,88 ± 0,2[5][3] һәм 33,88[3]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4223 РУВИКИ.Медиада

NGC 4223 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[6]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  6. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4223.

Шулай ук карагыз