Эчтәлеккә күчү

NGC 4239

Мегавики проектыннан
NGC 4239
Морфологический тип галактики E[1] һәм E-E/S0[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия апрель 1884
Красное смещение 0,00305 ± 7,0E−5[3] һәм 0,00305 ± 7[3]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,6
Первооткрыватель или изобретатель Carl Frederik Pechüle[d]
Каталожный код NGC 4239, MCG+03-31-092, UGC 7316, PGC 39398, 2MASX J12171493+1631532, EVCC 274, SDSS J121714.93+163152.7, UZC J121715.0+163153, Z 98-130, Z 1214.7+1648, CAIRNS J121714.79+163153.1, LEDA 39398 һәм Gaia DR2 3946388785343912064
Радиальная скорость 908[4][5]
Прямое восхождение 12ч 17м 14,9407244878с[6]
Склонение +16° 31′ 52,734917127″[6]
Расстояние от Земли 12,82 ± 0,25[7][4] һәм 12,82[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4239 РУВИКИ.Медиада

NGC 4239 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1884 елда Данимарка астрономы Frederick Pechüle тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 27.94 см (11 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  3. ↑ 3,0 3,1 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4239.

Шулай ук карагыз