Эчтәлеккә күчү

NGC 4258

Мегавики проектыннан
NGC 4258
Прямое восхождение 12ч 18м 57,62с[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1781[2]
Красное смещение 0,001541 ± 9,0E−5[3][4]
Созвездие Тазылар йолдызлыгы[d]
Изображение
Каталожный код M 106, PGC 39600, 2MASX J12185761+4718133, MCG+08-22-104, NGC 4258, UGC 7353, 7C 121635.39+473404.00, 7C 121626.19+473526.00, 7C 121620.39+473545.00, Z 243-67, Z 244-3, 1RXS J121900.4+471747, UZC J121857.7+471820, Z 1216.5+4735, SDSS J121857.50+471814.3, LEDA 39600, [ZEH2003] RX J1219.0+4717 1, B3 1216+475, OHIO N 427, RX J1219.0+4717, XSS J12190+4715, [CPF88] 121629.0+473500.0, [VDD93] 154, RX J1218.9+4718, PBC J1218.9+4718, GB6 B1216+4735, WB 1216+4735 һәм [NKB95] N4258
Видимая звёздная величина 8,41 ± 0,08[5]
Первооткрыватель или изобретатель Мешен, Пьер[d][2]
Родительское тело Группа галактик M106[d]
Радиальная скорость 456[6][7]
Морфологический тип галактики SAB(s)bc[8][9]
Склонение +47° 18′ 13,39″[1]
Расстояние от Земли 23 800 000[10] һәм 7,66[11]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4258 РУВИКИ.Медиада

NGC 4258 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1781 елда Франция астрономы Pierre Mechain тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 7.62 см (3 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[12]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ 2,0 2,1 Frommert H. Messier 106
  3. ↑ M 106
  4. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  5. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  6. ↑ Courtois H. M., Tully R. B., Makarov D. I., Mitronova S., Koribalski B., Karachentsev I. D., Fisher J. R. Cosmic flows: Green Bank Telescope and Parkes H I observations (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2011. — Vol. 414. — P. 2005–2016. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2011.18515.X — arXiv:1101.3802
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  8. ↑ Messier 106
  9. ↑ Crowther P. A. On the association between core-collapse supernovae and HII regions (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2013. — Vol. 428. — P. 1927–1943. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STS145 — arXiv:1210.1126
  10. ↑ Талли Р. Б. Cosmicflows-3
  11. ↑ Karachentsev I. D., Kaisina E. I., Kashibadze O. G. The Local Tully-Fisher relation for dwarf galaxies (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2017. — Vol. 153. — P. 6–6. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/1538-3881/153/1/6 — arXiv:1611.02574
  12. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4258.

Шулай ук карагыз