Эчтәлеккә күчү

NGC 4250

Мегавики проектыннан
NGC 4250
Созвездие Аждаһа йолдызлыгы
Морфологический тип галактики SB0/Sa[1]
Прямое восхождение 12ч 17м 26,2144779215с[2]
Каталожный код NGC 4250, IRAS F12151+7104, PGC 39414, 2MASX J12172630+7048094, UGC 7329, IRAS 12150+7105, MCG+12-12-005, Z 335-9, Z 1215.1+7105, UZC J121726.2+704809, PSCz Q12150+7105, LEDA 39414, 1SXPS J121726.3+704806 һәм Gaia DR2 1684002388375665792
Видимая звёздная величина 11,9
Дата открытия 7 апрель 1793
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Радиальная скорость 1997,6 ± 13,1[3]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Склонение +70° 48′ 9,003700854″[2]
Красное смещение 0,00673[4]

NGC 4250 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1793 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  3. ↑ Remco C. E. van den Bosch, Gebhardt K., Gültekin K., Yıldırım A., Walsh J. L. Hunting for supermassive black holes in nearby galaxies with the Hobby-Eberly telescope // (unknown type) — 2015. — Т. 218, вип. 1. — С. 10. — doi:10.1088/0067-0049/218/1/10 — arXiv:1502.00632
  4. ↑ Kochanek C. S., Pahre M. A., Falco E. E., Huchra J. P., Mader J., Jarrett T. H., Chester T., Schneider S. E. TheK‐Band Galaxy Luminosity Function (ингл.) // The Astrophysical Journal / E. Vishniac — IOP Publishing, 2001. — Vol. 560, Iss. 2. — P. 566–579. — ISSN 0004-637X; 1538-4357 — doi:10.1086/322488 — arXiv:astro-ph/0011456
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4250.

Шулай ук карагыз