Эчтәлеккә күчү

NGC 4214

Мегавики проектыннан
NGC 4214
Морфологический тип галактики BCD[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 28 апрель 1785
Красное смещение 0,00097 һәм 0,000977 ± 1,7E−5[2]
Созвездие Тазылар йолдызлыгы[d]
Изображение
Каталожный код NGC 4228, PGC 39225, UGC 7278, 2MASX J12153917+3619368, MCG+06-27-042, IRAS F12131+3636, NGC 4214, IRAS 12131+3636, SDSS J121539.43+361935.0, NVSS J121539+361926, Z 187-32, UZC J121539.6+361935, Z 1213.1+3637, PSCz Q12131+3636, LEDA 39225, [VDD93] 150, [DC78] UGC 7278 һәм GB6 B1213+3636
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Видимая звёздная величина 9,93 ± 0,03[3]
Радиальная скорость 291[4][5][…]
Прямое восхождение 12ч 15м 39,174с[6]
Склонение +36° 19′ 36,8″[6]
Расстояние от Земли 2,94[5]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4214 РУВИКИ.Медиада

NGC 4214 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  3. ↑ Cook D. O., Dale D. A., Johnson B. D., Zee L. V., Lee J. C., Kennicutt R. C., Calzetti D., Staudaher S. M., Engelbracht C. W. The Spitzer Local Volume Legacy (LVL) global optical photometry (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2014. — Vol. 445, Iss. 1. — P. 881–889. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STU1580 — arXiv:1408.1130
  4. ↑ Ho L. C., Filippenko A. V., Sargent W. L. W. A Search for “Dwarf Seyfert Nuclei. III. Spectroscopic Parameters and Properties of the Host Galaxies // (unknown type) — 1997. — Т. 112, вип. 2. — С. 315–390. — doi:10.1086/313041 — arXiv:astro-ph/9704107
  5. ↑ 5,0 5,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4214.

Шулай ук карагыз