Эчтәлеккә күчү

NGC 1290

Мегавики проектыннан
NGC 1290
Созвездие Эридан йолдызлыгы
Изображение
Морфологический тип галактики E2[1]
Каталожный код 2MASX J03192514-1359229, PGC 12395, 6dFGS gJ031925.2-135923 һәм LEDA 12395
Первооткрыватель или изобретатель Ормонд Стоун[d]
Дата открытия 1886
Видимая звёздная величина 15,81[2][3], 13,77 ± 0,07[2], 14,68[3], 12,904 ± 0,067[4], 12,285 ± 0,105[4] һәм 11,816 ± 0,105[4]
Прямое восхождение 3ч 19м 25,143с[4]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −13° 59′ 22,95″[4]
Красное смещение 0,008556 ± 0,00015[1]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 1290 РУВИКИ.Медиада

NGC 1290 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1886 елда Америка астрономы Ormond Stone тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 66.04 см (26 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 NASA/IPAC Extragalactic Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Lyon-Meudon Extragalactic Database — 1983.
  3. ↑ 3,0 3,1 Jones D. H., Read M. A., Saunders W., Jarrett T., Parker Q. A., Fairall A. P., Mauch T., Sadler E. M., Watson F. G., Burton D. et al. The 6dF Galaxy Survey: final redshift release (DR3) and southern large-scale structures (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2009. — Vol. 399, Iss. 2. — P. 683–698. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2009.15338.X — arXiv:0903.5451
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 1290.

Шулай ук карагыз