Эчтәлеккә күчү

NGC 1313

Мегавики проектыннан
NGC 1313
Морфологический тип галактики SBcd һәм SB(s)d[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Видимая звёздная величина 10[2]
Красное смещение 0,001558 ± 9,2E−5 һәм 0,001584 ± 1,0E−5[3]
Созвездие Челтәр йолдызлыгы[d]
Изображение
Каталожный код NGC 1313, IRAS F03176-6640, IRAS 03176-6640, ESO 82-11, PGC 12286, 2MASX J03181604-6629537, ESO-LV 82-0110, AM 0317-664, HIPASS J0317-66, RBS 409, 1RXS J031819.4-662912, SGC 031739-6640.7, PSCz Q03176-6640, LEDA 12286, [VDD93] 27 һәм PKS 0317-666
Диаметр 50 000 ± 1
Первооткрыватель или изобретатель Джеймс Данлоп[d]
Прямое восхождение 3ч 18м 16,046с[4]
Радиальная скорость 465[5][6]
Расстояние от Земли 4,25 ± 0,08[7][5] һәм 4,25[5]
Склонение −66° 29′ 53,74″[4]
Дата открытия 27 сентябрь 1826
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 1313 РУВИКИ.Медиада

NGC 1313 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1826 елда Шотландия астрономы James Dunlop тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 22.86 см (9 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Crowther P. A. On the association between core-collapse supernovae and HII regions (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2013. — Vol. 428. — P. 1927–1943. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STS145 — arXiv:1210.1126
  2. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  3. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 1313.

Шулай ук карагыз