Эчтәлеккә күчү

NGC 1309

Мегавики проектыннан
NGC 1309
Прямое восхождение 3ч 22м 6,5558186281с[1]
Расстояние от Земли 31,19 ± 0,07[2][3] һәм 31,19[3]
Дата открытия 3 октябрь 1785
Красное смещение 0,007122 ± 1,7E−5[4]
Созвездие Эридан йолдызлыгы
Изображение
Каталожный код NGC 1309, IRAS F03197-1534, MCG-03-09-028, PGC 12626, 2MASX J03220655-1524002, IRAS 03197-1534, HIPASS J0322-15b, 6dFGS gJ032206.6-152400, PSCz Q03197-1534, SDSS J032206.55-152359.8, LEDA 12626 һәм Gaia DR2 5106962306765591296
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Видимая звёздная величина 11,5
Радиальная скорость 2136[3][5]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −15° 23′ 59,793798444″[1]
Морфологический тип галактики Sc[6] һәм SA(s)bc[7]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 1309 РУВИКИ.Медиада

NGC 1309 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (ингл.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  7. ↑ Whitmore B. C., Chandar R., Bowers A. S., Larsen S., Lindsay K., Ansari A., Evans J. The luminosity function of star clusters in 20 star-forming galaxies based on Hubble Legacy Archive photometry (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2014. — Vol. 147. — P. 78. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/147/4/78 — arXiv:1404.0301
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 1309.

Шулай ук карагыз