Эчтәлеккә күчү

NGC 1288

Мегавики проектыннан
NGC 1288
Прямое восхождение 3ч 17м 13,2053624102с[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 19 ноябрь 1835
Красное смещение 0,014974 ± 0,000277 һәм 0,015147 ± 3,0E−5[2]
Созвездие Мич[d]
Изображение
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 1288, ESO 357-13, IRAS 03152-3245, MCG-05-08-025, IRAS F03151-3245, PGC 12204, 2MASX J03171317-3234330, GSC 07023-00002, ESO-LV 357-0130, AM 0315-324, 6dFGS gJ031713.2-323433, SGC 031512-3245.5, PSCz Q03152-3245, HIPASS J0317-32, LEDA 12204, DUGRS 357-002, Gaia DR2 5054591056106568832 һәм FCC B30
Радиальная скорость 4535[3]
Видимая звёздная величина 12,11[4]
Склонение −32° 34′ 33,318148662″[1]
Морфологический тип галактики Sc[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 1288 РУВИКИ.Медиада

NGC 1288 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1835 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (ингл.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 SIMBAD Astronomical Database
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 1288.

Шулай ук карагыз