Эчтәлеккә күчү

NGC 1270

Мегавики проектыннан
NGC 1270
Морфологический тип галактики E[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 14 февраль 1863
Красное смещение 0,0162 һәм 0,016593[2]
Созвездие Персей йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 13,3
Первооткрыватель или изобретатель Генрих Луи д’Арре[d]
Каталожный код NGC 1270, UGC 2660, PGC 12350, 2MASX J03185814+4128121, MCG+07-07-057, Z 540-95, Z 0315.7+4117, UZC J031858.1+412812, SDSS J031858.10+412812.4, LEDA 12350 һәм [BM99] 216
Радиальная скорость 4972[3][4]
Прямое восхождение 3ч 18м 58,144с[5]
Склонение +41° 28′ 12,15″[5]
Расстояние от Земли 77,98 ± 0,25[6][3] һәм 77,98[3]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 1270 РУВИКИ.Медиада

NGC 1270 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1863 елда Алмания астрономы Heinrich d'Arrest тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 27.94 см (11 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Hudson M. J., Lucey J. R., Smith R. J., Davies R. L. Streaming motions of galaxy clusters within 12 000 km s−1- III. A standardized catalogue of Fundamental Plane data (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2001. — Vol. 327, Iss. 1. — P. 265–295. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1046/J.1365-8711.2001.04786.X
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 1270.

Шулай ук карагыз