Эчтәлеккә күчү

NGC 1249

Мегавики проектыннан
NGC 1249
Склонение собственного движения −1,077 ± 1,351[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 5 декабрь 1834
Красное смещение 0,003582 ± 2,0E−5[2]
Созвездие Сәгать йолдызлыгы[d]
Видимая звёздная величина 11,5
Изображение
Каталожный код NGC 1249, 2MASX J03100123-5320086, IRAS 03085-5331, ESO 155-6, IRAS F03085-5331, PGC 11836, HIPASS J0310-53, ESO-LV 155-0060, 6dFGS gJ031001.2-532009, SGC 030835-5331.4, PSCz Q03085-5331, 2MFGC 2584, LEDA 11836, APMBGC 155+075-083 һәм Gaia DR2 4735271232765079680
Прямое восхождение 3ч 10м 1,2145058501с[1]
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Морфологический тип галактики SBc[3]
Радиальная скорость 1072[4]
Расстояние от Земли 15,07[4]
Склонение −53° 20′ 9,004529516″[1]
Прямое восхождение собственного движения 1,912 ± 1,185[1]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 1249 РУВИКИ.Медиада

NGC 1249 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1834 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (ингл.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  3. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  4. ↑ 4,0 4,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 1249.

Шулай ук карагыз