Эчтәлеккә күчү

NGC 2380

Мегавики проектыннан
NGC 2380
Морфологический тип галактики SB0 һәм E/S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1 февраль 1837
Красное смещение 0,005921 һәм 0,005944 ± 0,000123[2]
Созвездие Зур Эт йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 11,3
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 2380, MCG-05-18-005, PGC 20916, NGC 2382, ESO 492-12, 2MASX J07235474-2731446, ESO-LV 492-0120, SGC 072154-2725.8 һәм LEDA 20916
Радиальная скорость 1782[3][4]
Прямое восхождение 7ч 23м 54,749с[5]
Склонение −27° 31′ 44,62″[5]
Расстояние от Земли 25,94 ± 0,14[6][3] һәм 25,94[3]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 2380 РУВИКИ.Медиада

NGC 2380 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1837 елда Калып:Astronom-ɵlkə John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (ингл.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 2380.

Шулай ук карагыз