Эчтәлеккә күчү

NGC 2357

Мегавики проектыннан
NGC 2357
Морфологический тип галактики Sc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 6 февраль 1885
Красное смещение 0,007572 ± 8,0E−6 һәм 0,007572 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Җәүза йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 13,7
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Каталожный код NGC 2357, PGC 20592, 2MASX J07174098+2321242, MCG+04-17-014, IRAS 07146+2326, UGC 3782, Z 116-46, Z 0714.6+2327, UZC J071741.0+232123, PSCz Q07146+2326, HIPASS J0717+23, 2MFGC 5811, LEDA 20592 һәм RFGC 1194
Радиальная скорость 2277[3]
Прямое восхождение 7ч 17м 40,981с[4]
Склонение +23° 21′ 24,28″[4]
Расстояние от Земли 32,21[3]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 2357 РУВИКИ.Медиада

NGC 2357 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1885 елда Франция астрономы Edouard Stephan тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 80.01 см (31.5 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 2357.

Шулай ук карагыз