Эчтәлеккә күчү

NGC 2377

Мегавики проектыннан
NGC 2377
Морфологический тип галактики Sbc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1874
Красное смещение 0,008169 ± 5,3E−5 һәм 0,008066[2]
Созвездие Сыңармөгез йолдызлыгы[d]
Изображение
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Видимая звёздная величина 14,77[3]
Радиальная скорость 2456 ± 3[4][5]
Каталожный код NGC 2377, IRAS 07225-0933, PGC 20948, 2MASX J07245681-0939336, UGCA 132, HIPASS J0724-09, 3C 178, AGC 470009, PSCz Q07225-0933, DENIS J072456.8-093937, LEDA 20948, GRA B0723-09, F3R 6108, MSH 07-0-04, OHIO I -038, PKS 0722-095, PKS 0722-09, PKS J0724-0940, [DML87] 618, [HB91] 0722-095 һәм [VDD93] 62
Склонение −9° 39′ 33,67″[6]
Прямое восхождение 7ч 24м 56,816с[6]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 2377 РУВИКИ.Медиада

NGC 2377 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1874 елда Франция астрономы Edouard Stephan тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 80.01 см (31.5 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Takata T., Yamada T., Saito M., Chamaraux P., Kazes I. Search and redshift survey for IRAS galaxies behind the Northern Milky Way — 1994. — Т. 104. — С. 529–555.
  3. ↑ M.-P. Véron-Cetty, Véron P. A catalogue of quasars and active nuclei: 13th edition (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2010. — Vol. 518. — P. 10–10. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201014188
  4. ↑ Staveley-Smith L., Kraan-Korteweg R. C., Schröder A. C., Henning P. A., Koribalski B. S., Stewart I. M., Heald G. The Parkes H I zone of avoidance survey (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 151, Iss. 3. — P. 52. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/151/3/52 — arXiv:1602.02922
  5. ↑ Weinberger R., Saurer W., Seeberger R. Penetrating the "zone of avoidance". I. A compilation of optically identified extragalactic objects within |b|<=5deg — 1995. — Т. 110. — С. 269–277.
  6. ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 2377.

Шулай ук карагыз