Эчтәлеккә күчү

NGC 2370

Мегавики проектыннан
NGC 2370
Морфологический тип галактики SBc һәм S[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 10 ноябрь 1864
Красное смещение 0,018346 ± 3,0E−5[2]
Созвездие Җәүза йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 13,7
Первооткрыватель или изобретатель Альберт Март[d]
Каталожный код NGC 2370, 2MASX J07250166+2346597, UGC 3835, MCG+04-18-015, IRAS 07220+2352, PGC 20955, Z 0722.0+2353, Z 117-36, UZC J072501.7+234701, PSCz Q07220+2352 һәм LEDA 20955
Радиальная скорость 5498[3]
Прямое восхождение 7ч 25м 1,664с[4]
Склонение +23° 46′ 59,77″[4]
Расстояние от Земли 86,7[3]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 2370 РУВИКИ.Медиада

NGC 2370 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1864 елда Алмания астрономы Albert Marth тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 121.92 см (48 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (ингл.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 2370.

Шулай ук карагыз