Эчтәлеккә күчү

NGC 4790

Мегавики проектыннан
NGC 4790
Склонение собственного движения 0,866 ± 0,527[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 25 март 1786
Красное смещение 0,004546 ± 0,000193[2]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Видимая звёздная величина 12,4
Каталожный код NGC 4790, IRAS F12522-0958, 2MASX J12545193-1014521, IRAS 12522-0958, MCG-02-33-056, PGC 43972, GSC 05538-00303, 6dFGS gJ125451.9-101452, PSCz Q12522-0958, LEDA 43972 һәм Gaia DR2 3625898634954786688
Изображение
Прямое восхождение 12ч 54м 51,9431599341с[1]
Морфологический тип галактики SBc һәм SB(rs)c?[3]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Радиальная скорость 1356[4][5][…]
Расстояние от Земли 17,75[4]
Склонение −10° 14′ 52,281670502″[1]
Прямое восхождение собственного движения −1,508 ± 1,065[1]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4790 РУВИКИ.Медиада

NGC 4790 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1786 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[6]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  3. ↑ Crowther P. A. On the association between core-collapse supernovae and HII regions (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2013. — Vol. 428. — P. 1927–1943. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STS145 — arXiv:1210.1126
  4. ↑ 4,0 4,1 Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (ингл.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4790.

Шулай ук карагыз