Эчтәлеккә күчү

NGC 4770

Мегавики проектыннан
NGC 4770
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Прямое восхождение 12ч 53м 32,1352523676с[1]
Каталожный код NGC 4770, PGC 43804, 2MASX J12533215-0932294, GSC 05535-00838, MCG-01-33-040, 6dFGS gJ125332.2-093229, LEDA 43804 һәм Gaia DR2 3626770135358855168
Видимая звёздная величина 12,9
Дата открытия 25 март 1786
Расстояние от Земли 46,13[2]
Радиальная скорость 3644[2][3]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Склонение −9° 32′ 29,378181078″[1]
Красное смещение 0,012165 ± 7,0E−6[4]

NGC 4770 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1786 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4770.

Шулай ук карагыз