Эчтәлеккә күчү

NGC 4779

Мегавики проектыннан
NGC 4779
Морфологический тип галактики SBbc һәм Sc(dSc)[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 15 апрель 1784
Красное смещение 0,00952 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 12,2
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4779, PGC 43837, 2MASX J12535086+0942357, UGC 8022, IRAS F12513+0958, MCG+02-33-034, IRAS 12513+0958, ALFALFA 3-401, EVCC 1223, PSCz Q12513+0958, SDSS J125350.82+094234.7, SDSS J125350.83+094236.2, UZC J125350.9+094236, Z 1251.3+1000, Z 71-68, LEDA 43837 һәм SDSS J125350.83+094235.9
Прямое восхождение 12ч 53м 50,863с[3]
Склонение +9° 42′ 35,71″[3]
Расстояние от Земли 41,9[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4779 РУВИКИ.Медиада

NGC 4779 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ 3,0 3,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  4. ↑ Cappellari M., Emsellem E., Krajnović D., McDermid R. M., Kleijn G. A. V., Scott N., Young L. M., Blitz L., Bois M., Bureau M. et al. The ATLAS3D project - I. A volume-limited sample of 260 nearby early-type galaxies: science goals and selection criteria (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2011. — Vol. 413, Iss. 2. — P. 813–836. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2010.18174.X — arXiv:1012.1551
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4779.

Шулай ук карагыз