Эчтәлеккә күчү

NGC 4789

Мегавики проектыннан
NGC 4789
Морфологический тип галактики S0 һәм E/S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 6 апрель 1785
Красное смещение 0,0279[2]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,1 ± 0,15[3]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4789, PGC 43895, UGC 8028, 2MASX J12541900+2704051, MCG+05-30-124, NVSS J125418+270408, 5C 4.20, Z 159-113, Z 160-8, UZC J125419.0+270404, Z 1251.9+2720, CAIRNS J125419.20+270401.7, LEDA 43895, 7W 1251+27W03, GB6 B1251+2720, GMP 6523, [DC78] UGC 8028 һәм [DFO95] 130
Радиальная скорость 8356[4]
Прямое восхождение 12ч 54м 19,003с[5]
Склонение +27° 04′ 5,13″[5]
Расстояние от Земли 118,4[6]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4789 РУВИКИ.Медиада

NGC 4789 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Gavazzi G., Savorgnan G., Fumagalli M. The complete census of optically selected AGNs in the Coma supercluster: the dependence of AGN activity on the local environment (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2011. — Vol. 534. — P. 31–31. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201117461 — arXiv:1107.3702
  3. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ Forbes D. A., Lasky P., Graham A. W., Spitler L. Uniting old stellar systems: from globular clusters to giant ellipticals (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2008. — Vol. 389. — P. 1924–1936. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2008.13739.X — arXiv:0806.1090
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4789.

Шулай ук карагыз