Эчтәлеккә күчү

NGC 4567

Мегавики проектыннан
NGC 4567
Прямое восхождение 12ч 36м 32,7с[1]
Расстояние от Земли 16,5[2]
Дата открытия 15 март 1784
Красное смещение 0,00758 ± 1,0E−5[1]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Изображение
Каталожный код NGC 4567, MCG+02-32-151, IRAS 12340+1130, KPG 347a, UGC 7777, PGC 42064, VCC 1673, ALFALFA 3-323, EVCC 937, LEDA 42064, 2MASX J12363270+1115283, NVSS B123359+113201, PSCz Q12340+1130, SDSS J123632.70+111528.6, UZC J123632.8+111528, Z 70-189 һәм SDSS J123632.70+111528.7
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Видимая звёздная величина 11,31 ± 0,09[3]
Радиальная скорость 2247 ± 1[4]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение +11° 15′ 28,69″[1]
Морфологический тип галактики Sbc һәм Sc(dSc)[5]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4567 РУВИКИ.Медиада

NGC 4567 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[6]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Alam S., Albareti F. D., Prieto C. A., Anders F., Anderson S. F., Anderton T., Andrews B. H., Armengaud E., Bailey S., Aubourg É. та ін. The eleventh and twelfth data releases of the Sloan Digital Sky Survey: final data from SDSS-III // (unknown type) — 2015. — Т. 219, вип. 1. — С. 12. — doi:10.1088/0067-0049/219/1/12 — arXiv:1501.00963
  2. ↑ Cappellari M., Emsellem E., Krajnović D., McDermid R. M., Kleijn G. A. V., Scott N., Young L. M., Blitz L., Bois M., Bureau M. et al. The ATLAS3D project - I. A volume-limited sample of 260 nearby early-type galaxies: science goals and selection criteria (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2011. — Vol. 413, Iss. 2. — P. 813–836. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2010.18174.X — arXiv:1012.1551
  3. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  4. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  5. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  6. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4567.

Шулай ук карагыз