Эчтәлеккә күчү

NGC 4588

Мегавики проектыннан
NGC 4588
Морфологический тип галактики SBc һәм Sc(dSc)[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 13 апрель 1784
Красное смещение 0,018706 ± 3,0E−6 һәм 0,01869 ± 1,0E−5[2][3]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 14,2
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4588, MCG+01-32-124, PGC 42277, 2MASX J12384531+0646042, UGC 7810, VCC 1772, SDSS J123845.42+064605.2, SDSS J123845.42+064605.3, Z 42-189, Z 1236.2+0702, UZC J123845.4+064606, 2MFGC 9954 һәм LEDA 42277
Радиальная скорость 5607[4][5]
Прямое восхождение 12ч 38м 45,311с[6]
Склонение +6° 46′ 4,29″[6]
Расстояние от Земли 76,56 ± 0,2[7][5] һәм 76,56[5]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4588 РУВИКИ.Медиада

NGC 4588 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ The SDSS Photometric Catalog, Release 9 — 2013. — Т. 5139. — С. 0.
  4. ↑ Springob C. M., Haynes M. P., Giovanelli R., Kent B. R. A Digital Archive of H i 21 Centimeter Line Spectra of Optically Targeted Galaxies // (unknown type) — 2005. — Т. 160, вип. 1. — С. 149–162. — doi:10.1086/431550 — arXiv:astro-ph/0505025
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4588.

Шулай ук карагыз