Эчтәлеккә күчү

NGC 4555

Мегавики проектыннан
NGC 4555
Морфологический тип галактики E[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 6 апрель 1785
Красное смещение 0,02221 ± 1,0E−5[2][3]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4555, 2MASX J12354118+2631227, MCG+05-30-026, UGC 7762, PGC 41975, Z 159-21, UZC J123541.2+263123, Z 1233.2+2648, SDSS J123541.19+263123.0, CAIRNS J123541.21+263123.2, LEDA 41975 һәм 3XMM J123541.1+263123
Радиальная скорость 6584[3]
Видимая звёздная величина 12,4
Склонение +26° 31′ 23,08″[3]
Прямое восхождение 12ч 35м 41,192с[3]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4555 РУВИКИ.Медиада

NGC 4555 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[4]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Park J., Jeong H., Yi S. K. Outflows in sodium excess objects (ингл.) // (unknown type) — 2015. — Vol. 809. — P. 91. — doi:10.1088/0004-637X/809/1/91 — arXiv:1507.03342
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Alam S., Albareti F. D., Prieto C. A., Anders F., Anderson S. F., Anderton T., Andrews B. H., Armengaud E., Bailey S., Aubourg É. та ін. The eleventh and twelfth data releases of the Sloan Digital Sky Survey: final data from SDSS-III // (unknown type) — 2015. — Т. 219, вип. 1. — С. 12. — doi:10.1088/0067-0049/219/1/12 — arXiv:1501.00963
  4. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4555.

Шулай ук карагыз