Эчтәлеккә күчү

NGC 4189

Мегавики проектыннан
NGC 4189
Морфологический тип галактики SBc һәм Sc(dSc)[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 8 апрель 1784
Красное смещение 0,00702 ± 1,0E−5[2][3][…]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 11,74 ± 0,08[4]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4189, PGC 39025, UGC 7235, 2MASX J12134727+1325294, MCG+02-31-054, IRAS 12112+1342, IRAS F12112+1342, VCC 89, EVCC 186, IC 3050, NVSS B121115+134211, Z 69-92, ALFALFA 1-175, UZC J121347.6+132533, Z 1211.3+1342, PSCz Q12112+1342, CAIRNS J121347.27+132529.3, LEDA 39025, SDSS J121347.26+132529.2 һәм [HDL96] 69 156
Радиальная скорость 2110[5]
Прямое восхождение 12ч 13м 47,278с[6]
Склонение +13° 25′ 29,45″[6]
Расстояние от Земли 25,82[5]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4189 РУВИКИ.Медиада

NGC 4189 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 8 — 2011. — Т. 2306. — С. 0.
  4. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  5. ↑ 5,0 5,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4189.

Шулай ук карагыз