Эчтәлеккә күчү

NGC 4169

Мегавики проектыннан
NGC 4169
Морфологический тип галактики S0[1] һәм S0a[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 11 апрель 1785
Красное смещение 0,012642[3]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,34[1]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4169, MCG+05-29-032, UGC 7202, PGC 38892, 2MASX J12121881+2910454, HCG 61a, Z 158-41, FIRST J121218.8+291046, UZC J121218.8+291046, Z 1209.7+2927, SDSS J121218.77+291045.8, LEDA 38892 һәм SDSS J121218.77+291045.9
Радиальная скорость 3806[4]
Прямое восхождение 12ч 12м 18,778с[5]
Склонение +29° 10′ 45,96″[5]
Расстояние от Земли 54,6[6]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4169 РУВИКИ.Медиада

NGC 4169 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Torres-Flores S., Amram P., Mendes d. O. C., Plana H., Balkowski C., Marcelin M., Olave-Rojas D. The H{alpha} kinematics of interacting galaxies in 12 compact groups (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2014. — Vol. 442. — P. 2188–2201. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STU1002 — arXiv:1406.0828
  3. ↑ Gillespie E. B., Geller M. J., Kenyon S. J. Tidally Triggered Star Formation in Close Pairs of Galaxies. II. Constraints on Burst Strengths and Ages (ингл.) // The Astrophysical Journal / E. Vishniac — IOP Publishing, 2003. — Vol. 582, Iss. 2. — P. 668–688. — ISSN 0004-637X; 1538-4357 — doi:10.1086/344724 — arXiv:astro-ph/0209317
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ 5,0 5,1 Alam S., Albareti F. D., Prieto C. A., Anders F., Anderson S. F., Anderton T., Andrews B. H., Armengaud E., Bailey S., Aubourg É. та ін. The eleventh and twelfth data releases of the Sloan Digital Sky Survey: final data from SDSS-III // (unknown type) — 2015. — Т. 219, вип. 1. — С. 12. — doi:10.1088/0067-0049/219/1/12 — arXiv:1501.00963
  6. ↑ Bitsakis T., Charmandaris V., Cunha E. d., E. Le Floc’h, Magdis G. A mid-IR study of Hickson compact groups. II. Multiwavelength analysis of the complete GALEX-Spitzer sample (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2011. — Vol. 533. — P. 142–142. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201117355 — arXiv:1107.3418
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4169.

Шулай ук карагыз