Эчтәлеккә күчү

NGC 4152

Мегавики проектыннан
NGC 4152
Морфологический тип галактики SBc һәм Sc(dSc)[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1784
Красное смещение 0,00717 ± 1,0E−5[2][3]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,35[4]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4152, IRAS F12080+1618, IRAS 12080+1618, PGC 38749, 2MASX J12103751+1601585, UGC 7169, MCG+03-31-052, VCC 25, EVCC 126, NVSS B120804+161839, Z 1208.1+1618, UZC J121037.5+160159, PSCz Q12080+1618, SDSS J121037.50+160158.5, SDSS J121037.50+160158.4, CAIRNS J121037.51+160158.6, Z 98-77, [DML87] 653, LEDA 38749 һәм FAUST 3026
Радиальная скорость 2166[5]
Прямое восхождение 12ч 10м 37,511с[6]
Склонение +16° 01′ 58,56″[6]
Расстояние от Земли 30 ± 5[7]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4152 РУВИКИ.Медиада

NGC 4152 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 8 — 2011. — Т. 2306. — С. 0.
  4. ↑ M.-P. Véron-Cetty, Véron P. A catalogue of quasars and active nuclei: 13th edition (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2010. — Vol. 518. — P. 10–10. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201014188
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ Tully R. B., Shaya E. J., Karachentsev I. D., Courtois H. M., Kocevski D. D., Rizzi L., Peel A. Our Peculiar Motion Away from the Local Void (ингл.) // (unknown type) — 2008. — Vol. 676, Iss. 1. — P. 184–205. — doi:10.1086/527428 — arXiv:0705.4139
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4152.

Шулай ук карагыз