Эчтәлеккә күчү

NGC 4137

Мегавики проектыннан
NGC 4137
Склонение собственного движения −0,251 ± 1,432[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 4 май 1881
Красное смещение 0,03722 ± 2,0E−5[2]
Созвездие Тазылар йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 14,34[3]
Каталожный код NGC 4137, 2MASX J12091745+4405242, MCG+07-25-033, PGC 38619, UGC 7135, Z 215-36, UZC J120917.5+440524, Z 1206.8+4421, SDSS J120917.50+440524.6, NVSS J120917+440521, LEDA 38619 һәм Gaia DR2 1539139055651488000
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Прямое восхождение 12ч 09м 17,5089472827с[1]
Радиальная скорость 10 951[2]
Морфологический тип галактики SBc һәм S[4]
Склонение +44° 05′ 24,57810721″[1]
Прямое восхождение собственного движения 2,029 ± 1,452[1]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4137 РУВИКИ.Медиада

NGC 4137 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1881 елда Франция астрономы Edouard Stephan тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 80.01 см (31.5 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

Шулай ук карагыз