Эчтәлеккә күчү

NGC 4166

Мегавики проектыннан
NGC 4166
Морфологический тип галактики SB0 һәм S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 15 март 1885
Красное смещение 0,02334 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,2
Первооткрыватель или изобретатель Эрнст Вильгельм Леберехт Темпель[d]
Каталожный код NGC 4166, 2MASX J12120956+1745248, MCG+03-31-068, PGC 38882, UGC 7198, Z 98-96, UZC J121209.6+174525, Z 1209.6+1802, CAIRNS J121209.56+174525.9, LEDA 38882, SDSS J121209.56+174525.3, IRAS F12096+1802 һәм 2MASS J12120956+1745249
Радиальная скорость 7007[3]
Прямое восхождение 12ч 12м 9,565с[4] һәм 12ч 12м 9,566с[5]
Склонение +17° 45′ 24,8″[4] һәм +17° 45′ 24,99″[5]
Расстояние от Земли 101,48[6]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4166 РУВИКИ.Медиада

NGC 4166 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1885 елда Алмания астрономы Wilhelm Tempel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 27.94 см (11 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ 5,0 5,1 Cutri R. M., Skrutskie M. F., Van D. S., Beichman C. A., Carpenter J. M., Chester T., Cambresy L., Evans T., Fowler J., Gizis J. и др. 2MASS All Sky Catalog of point sources (рус.) — 2003. — Т. 2246. — С. —1.
  6. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (ингл.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4166.

Шулай ук карагыз