Эчтәлеккә күчү

NGC 407

Мегавики проектыннан
NGC 407
Морфологический тип галактики S0a[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 12 сентябрь 1784
Созвездие Хут йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 13,5
Каталожный код NGC 407, MCG+05-03-077, PGC 4190, 2MASX J01103658+3307351, UGC 730, Z 501-115, UZC J011036.5+330735, Z 0107.8+3251, 2MFGC 865 һәм LEDA 4190
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Прямое восхождение 1ч 10м 36,582с[2]
Радиальная скорость 5565[3]
Расстояние от Земли 81[4]
Склонение +33° 07′ 35,16″[2]
Радиус 67 500
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 407 РУВИКИ.Медиада

NGC 407 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 407.

Шулай ук карагыз