Эчтәлеккә күчү

NGC 426

Мегавики проектыннан
NGC 426
Морфологический тип галактики E һәм -3[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 20 декабрь 1786
Красное смещение 0,017579 ± 8,1E−5
Созвездие Кит йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 15,58[2]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 426, UGC 760, PGC 4363, 2MASX J01124858-0017246, MCG+00-04-035, IRAS F01102-0033, 6dFGS gJ011248.6-001725, FIRST J011248.6-001724, NVSS J011248-001723, SDSS J011248.60-001724.6, UZC J011248.7-001726, Z 0110.3-0033, Z 385-26, CAIRNS J011248.60-001724.7, CAIRNS J011248.61-001724.7, NPM1G -00.0041, LEDA 4363, [SLK2004] 157 һәм Gaia DR2 2534527688190852480
Радиальная скорость 5267[3][4]
Прямое восхождение 1ч 12м 48,6024173242с[5]
Склонение −0° 17′ 24,734587795″[5]
Расстояние от Земли 74,13 ± 0,25[6][3]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 426 РУВИКИ.Медиада

NGC 426 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1786 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Baillard A., Bertin E., Lapparent V. d., Fouqué P., Arnouts S., Mellier Y., J.-F. Leborgne, Prugniel P., Pelló R., Makarova L. et al. The EFIGI catalogue of 4458 nearby galaxies with detailed morphology (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2011. — Vol. 532. — P. 74–74. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201016423 — arXiv:1103.5734
  2. ↑ M.-P. Véron-Cetty, Véron P. A catalogue of quasars and active nuclei: 13th edition (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2010. — Vol. 518. — P. 10–10. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201014188
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ 5,0 5,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 426.

Шулай ук карагыз