Эчтәлеккә күчү

NGC 427

Мегавики проектыннан
NGC 427
Склонение собственного движения −0,935 ± 0,984[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 25 сентябрь 1834
Красное смещение 0,033897 һәм 0,0339[2]
Созвездие Сынчы йолдызлыгы[d]
Параллакс 1,7324 ± 0,758[1]
Изображение
Видимая звёздная величина 14,2
Каталожный код NGC 427, ESO 412-14, 2MASX J01121922-3203399, MCG-05-04-007, PGC 697383, PGC 4333, GSC 07002-00291, 2dFGRS TGS447Z221, ESO-LV 412-0140, 1RXS J011219.5-320338, 6dFGS gJ011219.2-320340, SGC 010959-3219.6, LEDA 697383, LEDA 4333, APMBGC 412-010+119, DUGRS 412-006, Gaia DR2 5027088387645332992 һәм RX J011219.3-320340
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Прямое восхождение 1ч 12м 19,2613820194с[1]
Радиальная скорость 10 011[3][4]
Морфологический тип галактики SBa һәм SB0a[5]
Склонение −32° 03′ 40,132833003″[1]
Прямое восхождение собственного движения 0,629 ± 0,924[1]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 427 РУВИКИ.Медиада

NGC 427 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1834 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[6]

Чыганаклар

Искәрмәләр

Шулай ук карагыз